Noun: sigur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | sigur |
| Sg. Def. | sigurinn |
| Pl. Indef. | sigrar |
| Pl. Def. | sigrarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | sigurs |
| Sg. Def. | sigursins |
| Pl. Indef. | sigra |
| Pl. Def. | sigranna |
Dative
| Sg. Indef. | sigri |
| Sg. Def. | sigrinum |
| Pl. Indef. | sigrum |
| Pl. Def. | sigrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | sigur |
| Sg. Def. | sigurinn |
| Pl. Indef. | sigra |
| Pl. Def. | sigrana |
Sample Sentences
-
Við unnum mikinn sigur. (We won a great victory.)
Nouns inflected like sigur
sleikjubrjóstsykur,
plástur,
blettatígur,
gráölur,
lúður,
bifur,
tötur,
tígur,
nykur,
jöfur,
vikur,
vigur,
reður,
sigur,
auðjöfur,
mokstur,
fjötur,
sæotur,
bólstur,
ölur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse sigr (“victory”) (whence also Danish sejr, Swedish seger), from Proto-Germanic *segaz. Cognate with Old English siġe, German Sieg (“victory”), and Yiddish זיג (zig, “victory”). See: Old Norse Nouns '
sigr'.
Translations