Noun: rún
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | rún |
| Sg. Def. | rúnin |
| Pl. Indef. | rúnir |
| Pl. Def. | rúnirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | rúnar |
| Sg. Def. | rúnarinnar |
| Pl. Indef. | rúna |
| Pl. Def. | rúnanna |
Dative
| Sg. Indef. | rún |
| Sg. Def. | rúninni |
| Pl. Indef. | rúnum |
| Pl. Def. | rúnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rún |
| Sg. Def. | rúnina |
| Pl. Indef. | rúnir |
| Pl. Def. | rúnirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rún
snilld,
sambúð,
sjálfsmorðssprengjuárás,
smásál,
skrift,
skreið,
skemmd,
aðalbraut,
skapgerð,
skapraun,
hjólreiðabraut,
fasteign,
tyrkjasól,
krossferð,
krossjurt,
samþykkt,
skrilljón,
sinfóníuhljómsveit,
blesgæs,
staðreynd, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse rún (“secret; rune”), from Proto-Norse ᚱᚢᚾᛟ (runo, acc. sing.), from Proto-Germanic *rūnō. See: Old Norse Nouns '
rún'.
Translations