Noun: minkur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | minkur |
| Sg. Def. | minkurinn |
| Pl. Indef. | minkar |
| Pl. Def. | minkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | minks |
| Sg. Def. | minksins |
| Pl. Indef. | minka |
| Pl. Def. | minkanna |
Dative
| Sg. Indef. | mink; minki |
| Sg. Def. | minknum |
| Pl. Indef. | minkum |
| Pl. Def. | minkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | mink |
| Sg. Def. | minkinn |
| Pl. Indef. | minka |
| Pl. Def. | minkana |
Sample Sentences
Nouns inflected like minkur
snákur,
saumur,
eldhúshnífur,
steikarhnífur,
flaggdúkur,
kökuhnífur,
kóngshrókur,
dósahnífur,
gangráður,
vasaklútur,
vasahnífur,
eyrnalokkur,
strandsauðlaukur,
labbakútur,
rauðlaukur,
aðdáendahópur,
hrútspungur,
útsaumur,
vorlaukur,
dúkahnífur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Middle Low German mink, menk, from Old Saxon mink, menk, of obscure ultimate origin.
Verbs referencing "minkur"
English Nouns
mink.
Translations