Noun: leif
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | leif |
| Sg. Def. | leifin |
| Pl. Indef. | leifar |
| Pl. Def. | leifarnar |
Genitive
| Sg. Indef. | leifar |
| Sg. Def. | leifarinnar |
| Pl. Indef. | leifa |
| Pl. Def. | leifanna |
Dative
| Sg. Indef. | leif |
| Sg. Def. | leifinni |
| Pl. Indef. | leifum |
| Pl. Def. | leifunum |
Accusative
| Sg. Indef. | leif |
| Sg. Def. | leifina |
| Pl. Indef. | leifar |
| Pl. Def. | leifarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like leif
slagæð,
dráttarvél,
sjóntaug,
hrossanál,
þvottavél,
settaug,
vefmyndavél,
eldflaug,
sundlaug,
ódáinsveig,
fræðigrein,
regnhlíf,
útisundlaug,
viðarkveif,
rasskinn,
lungnaslagæð,
myndavél,
nauðung,
dráttartaug,
prentvél, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse leif, from Proto-Germanic *laibō. Cognate with English lave, Old High German leiba, Gothic 𐌻𐌰𐌹𐌱𐌰 (laiba). See: English Nouns '
lave', Gothic Nouns '
𐌻𐌰𐌹𐌱𐌰'.
Translations