Noun: land
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | land |
| Sg. Def. | landið |
| Pl. Indef. | lönd |
| Pl. Def. | löndin |
Genitive
| Sg. Indef. | lands |
| Sg. Def. | landsins |
| Pl. Indef. | landa |
| Pl. Def. | landanna |
Dative
| Sg. Indef. | landi |
| Sg. Def. | landinu |
| Pl. Indef. | löndum |
| Pl. Def. | löndunum |
Accusative
| Sg. Indef. | land |
| Sg. Def. | landið |
| Pl. Indef. | lönd |
| Pl. Def. | löndin |
Sample Sentences
-
Japan er fallegt land. (Japan is a beautiful country.)
-
Ég bý úti á landi. (I live in the country.)
-
Ég á þetta land og allt sem er á því. (I own this land and everything on it.)
Etymology
From Old Norse land, from Proto-Germanic *landą, from Proto-Indo-European *lendʰ- (“land, heath”). See: Old Norse Nouns '
land'.
Translations