Noun: kjúklingur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kjúklingur |
| Sg. Def. | kjúklingurinn |
| Pl. Indef. | kjúklingar |
| Pl. Def. | kjúklingarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | kjúklings |
| Sg. Def. | kjúklingsins |
| Pl. Indef. | kjúklinga |
| Pl. Def. | kjúklinganna |
Dative
| Sg. Indef. | kjúklingi |
| Sg. Def. | kjúklingnum |
| Pl. Indef. | kjúklingum |
| Pl. Def. | kjúklingunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kjúkling |
| Sg. Def. | kjúklinginn |
| Pl. Indef. | kjúklinga |
| Pl. Def. | kjúklingana |
Sample Sentences
Nouns inflected like kjúklingur
hjúkrunarfræðingur,
höfrungur,
bragningur,
snúningur,
koltvísýringur,
hristingur,
ferstrendingur,
byrkningur,
öðlingur,
vanskapningur,
yrðlingur,
ábekingur,
hagfræðingur,
ónytjungur,
vettlingur,
vanskaplingur,
Húnvetningur,
fjölmiðlasagnfræðingur,
flækingur,
auðkýfingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse kjúklingr. See: Old Norse Nouns '
kjúklingr'.
Translations