Noun: kind
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kind |
| Sg. Def. | kindin |
| Pl. Indef. | kindur; kindir |
| Pl. Def. | kindurnar; kindirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | kindar |
| Sg. Def. | kindarinnar |
| Pl. Indef. | kinda |
| Pl. Def. | kindanna |
Dative
| Sg. Indef. | kind |
| Sg. Def. | kindinni |
| Pl. Indef. | kindum |
| Pl. Def. | kindunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kind |
| Sg. Def. | kindina |
| Pl. Indef. | kindur; kindir |
| Pl. Def. | kindurnar; kindirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like kind
kind,
Etymology
From Old Norse kind, from Proto-Germanic *kinþiz, cognate with Latin gēns (“clan, tribe”). The sense of “sheep” is derived from the compound sauðkind, literally “sheep-kind”. See: Old Norse Nouns '
kind', Latin Nouns '
gēns'.
Verbs referencing "kind"
English Nouns
kind.
Translations