Noun: karate
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | karate |
| Sg. Def. | karateið |
Genitive
| Sg. Indef. | karates |
| Sg. Def. | karatesins |
Dative
| Sg. Indef. | karate |
| Sg. Def. | karateinu |
Accusative
| Sg. Indef. | karate |
| Sg. Def. | karateið |
Sample Sentences
Etymology
Borrowed from Japanese 空手, from 唐手 (karate), from Okinawan 唐手 (tōdī).
Verbs referencing "karate"
Norwegian Bokmål Nouns
karate.
Translations