Noun: kanill
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kanill |
| Sg. Def. | kanillinn |
Genitive
| Sg. Indef. | kanils |
| Sg. Def. | kanilsins |
Dative
| Sg. Indef. | kanil |
| Sg. Def. | kanilnum |
Accusative
| Sg. Indef. | kanil |
| Sg. Def. | kanilinn |
Sample Sentences
Etymology
Borrowed from Danish kanel, from French cannelle. See: French Nouns '
cannelle'.
Translations