Noun: kamar
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kamar |
| Sg. Def. | kamarinn |
| Pl. Indef. | kamrar |
| Pl. Def. | kamrarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | kamars |
| Sg. Def. | kamarsins |
| Pl. Indef. | kamra |
| Pl. Def. | kamranna |
Dative
| Sg. Indef. | kamri |
| Sg. Def. | kamrinum |
| Pl. Indef. | kömrum |
| Pl. Def. | kömrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kamar |
| Sg. Def. | kamarinn |
| Pl. Indef. | kamra |
| Pl. Def. | kamrana |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse kamarr, ultimately from Ancient Greek καμάρα (kamára). See: Old Norse Nouns '
kamarr', Ancient Greek Nouns '
καμάρα'.
Translations