Noun: kör
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kör |
| Sg. Def. | körin |
Genitive
| Sg. Indef. | karar |
| Sg. Def. | kararinnar |
Dative
| Sg. Indef. | kör |
| Sg. Def. | körinni |
Accusative
| Sg. Indef. | kör |
| Sg. Def. | körina |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse kǫr, from Proto-Germanic *karō (“concern, care”). See also Old Saxon cearu, Old English caru. See: Old Norse Nouns '
kǫr', Old English Nouns '
caru'.
Verbs referencing "kör"
English Nouns
care.
Translations