Noun: kökkur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kökkur |
| Sg. Def. | kökkurinn |
| Pl. Indef. | kekkir |
| Pl. Def. | kekkirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | kakkar; kökks |
| Sg. Def. | kakkarins; kökksins |
| Pl. Indef. | kakka |
| Pl. Def. | kakkanna |
Dative
| Sg. Indef. | kekki; kökk |
| Sg. Def. | kekkinum; kökknum |
| Pl. Indef. | kökkum |
| Pl. Def. | kökkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kökk |
| Sg. Def. | kökkinn |
| Pl. Indef. | kekki |
| Pl. Def. | kekkina |
Sample Sentences
Nouns inflected like kökkur
kökkur,
Etymology
From Old Norse kǫkkr, from Proto-Germanic *kankuz. See: Old Norse Nouns '
kǫkkr'.
Translations