Noun: hyrna
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hyrna |
| Sg. Def. | hyrnan |
| Pl. Indef. | hyrnur |
| Pl. Def. | hyrnurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | hyrnu |
| Sg. Def. | hyrnunnar |
| Pl. Indef. | hyrna |
| Pl. Def. | hyrnanna |
Dative
| Sg. Indef. | hyrnu |
| Sg. Def. | hyrnunni |
| Pl. Indef. | hyrnum |
| Pl. Def. | hyrnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hyrnu |
| Sg. Def. | hyrnuna |
| Pl. Indef. | hyrnur |
| Pl. Def. | hyrnurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like hyrna
snupra,
snerra,
satíra,
smiðja,
slaufa,
harmónikka,
sjálfa,
skyssa,
munkahetta,
skissa,
skinka,
skinna,
skotta,
skonsa,
skessa,
skepna,
skeina,
skemma,
upprisa,
tvísykra, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hyrna, from Proto-Germanic *hurnijǭ. Related to horn (“an angle, a corner”). See: Old Norse Nouns '
hyrna'.
Translations