Noun: gríma
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | gríma |
| Sg. Def. | gríman |
| Pl. Indef. | grímur |
| Pl. Def. | grímurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | grímu |
| Sg. Def. | grímunnar |
| Pl. Indef. | grímna; gríma |
| Pl. Def. | grímnanna; grímanna |
Dative
| Sg. Indef. | grímu |
| Sg. Def. | grímunni |
| Pl. Indef. | grímum |
| Pl. Def. | grímunum |
Accusative
| Sg. Indef. | grímu |
| Sg. Def. | grímuna |
| Pl. Indef. | grímur |
| Pl. Def. | grímurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like gríma
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse gríma from Proto-Germanic *grīmô (“mask”). Cognate with Old Frisian grīma, Old Saxon grīmo, Old English grīma, Old High German grīmo, Gothic *𐌲𐍂𐌴𐌹𐌼𐌰 (*greima). See: Old Norse Nouns '
gríma', Old English Nouns '
grīma'.
Translations