Noun: gaukur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | gaukur |
| Sg. Def. | gaukurinn |
| Pl. Indef. | gaukar |
| Pl. Def. | gaukarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | gauks |
| Sg. Def. | gauksins |
| Pl. Indef. | gauka |
| Pl. Def. | gaukanna |
Dative
| Sg. Indef. | gauki; gauk |
| Sg. Def. | gauknum |
| Pl. Indef. | gaukum |
| Pl. Def. | gaukunum |
Accusative
| Sg. Indef. | gauk |
| Sg. Def. | gaukinn |
| Pl. Indef. | gauka |
| Pl. Def. | gaukana |
Sample Sentences
Nouns inflected like gaukur
rauðháfur,
smokkur,
borðstokkur,
árabátur,
hrossagaukur,
eggjastokkur,
straumur,
reykháfur,
prjónaklúbbur,
páfagaukur,
bátur,
búkur,
háfur,
hleifur,
aðdáendaklúbbur,
kafbátur,
klúbbur,
gaukur,
haukur,
hrútur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse gaukr, from Proto-Germanic *gaukaz. See: Old Norse Nouns '
gaukr'.
Verbs referencing "gaukur"
German Nouns
Gauch.
Translations