Noun: gáta
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | gáta |
| Sg. Def. | gátan |
| Pl. Indef. | gátur |
| Pl. Def. | gáturnar |
Genitive
| Sg. Indef. | gátu |
| Sg. Def. | gátunnar |
| Pl. Indef. | gátna; gáta |
| Pl. Def. | gátnanna; gátanna |
Dative
| Sg. Indef. | gátu |
| Sg. Def. | gátunni |
| Pl. Indef. | gátum |
| Pl. Def. | gátunum |
Accusative
| Sg. Indef. | gátu |
| Sg. Def. | gátuna |
| Pl. Indef. | gátur |
| Pl. Def. | gáturnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like gáta
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse gáta, cognate with Danish gåde. See: Old Norse Nouns '
gáta', Danish Nouns '
gåde'.
Translations