Noun: fornafn
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | fornafn |
| Sg. Def. | fornafnið |
| Pl. Indef. | fornöfn |
| Pl. Def. | fornöfnin |
Genitive
| Sg. Indef. | fornafns |
| Sg. Def. | fornafnsins |
| Pl. Indef. | fornafna |
| Pl. Def. | fornafnanna |
Dative
| Sg. Indef. | fornafni |
| Sg. Def. | fornafninu |
| Pl. Indef. | fornöfnum |
| Pl. Def. | fornöfnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | fornafn |
| Sg. Def. | fornafnið |
| Pl. Indef. | fornöfn |
| Pl. Def. | fornöfnin |
Sample Sentences
Nouns inflected like fornafn
sérnafn,
ábendingarfornafn,
listasafn,
eignarfornafn,
persónufornafn,
bókasafn,
eftirnafn,
karlmannsnafn,
notandanafn,
orðasafn,
tilvísunarfornafn,
spurnarfornafn,
eiginnafn,
embættisnafn,
föðurnafn,
móðurnafn,
ættarnafn,
minjasafn,
forritasafn,
gælunafn, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse fornafn, from for- (“pre-, previous, before”) + nafn (“name”). The grammatical sense is a calque of Latin prōnōmen, as well as an exact cognate. See: Latin Nouns '
prōnōmen'.
Translations