Noun: flauta
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | flauta |
| Sg. Def. | flautan |
| Pl. Indef. | flautur |
| Pl. Def. | flauturnar |
Genitive
| Sg. Indef. | flautu |
| Sg. Def. | flautunnar |
| Pl. Indef. | flautna; flauta |
| Pl. Def. | flautnanna; flautanna |
Dative
| Sg. Indef. | flautu |
| Sg. Def. | flautunni |
| Pl. Indef. | flautum |
| Pl. Def. | flautunum |
Accusative
| Sg. Indef. | flautu |
| Sg. Def. | flautuna |
| Pl. Indef. | flautur |
| Pl. Def. | flauturnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like flauta
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Borrowed from Danish fløjte. See: Danish Nouns '
fløjte'.
Translations
whistle, to produce a whistling sound