Noun: fönn
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | fönn |
| Sg. Def. | fönnin |
| Pl. Indef. | fannir |
| Pl. Def. | fannirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | fannar |
| Sg. Def. | fannarinnar |
| Pl. Indef. | fanna |
| Pl. Def. | fannanna |
Dative
| Sg. Indef. | fönn |
| Sg. Def. | fönninni |
| Pl. Indef. | fönnum |
| Pl. Def. | fönnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | fönn |
| Sg. Def. | fönnina |
| Pl. Indef. | fannir |
| Pl. Def. | fannirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like fönn
fönn,
Etymology
From Old Norse fǫnn, from Proto-Germanic *faznō (“snowdrift, snow-pile”), from Proto-Indo-European *pes- (“to blow, waft, drift”). Cognate with Faroese and Norwegian Nynorsk fonn. See: Old Norse Nouns '
fǫnn', Norwegian Nynorsk Nouns '
fonn'.
Verbs referencing "fönn"
Faroese Nouns
fonn.
Translations