Noun: dyntur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | dyntur |
| Sg. Def. | dynturinn |
| Pl. Indef. | dyntir |
| Pl. Def. | dyntirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | dynts |
| Sg. Def. | dyntsins |
| Pl. Indef. | dynta |
| Pl. Def. | dyntanna |
Dative
| Sg. Indef. | dynti; dynt |
| Sg. Def. | dyntinum |
| Pl. Indef. | dyntum |
| Pl. Def. | dyntunum |
Accusative
| Sg. Indef. | dynt |
| Sg. Def. | dyntinn |
| Pl. Indef. | dynti |
| Pl. Def. | dyntina |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse dyntr, from Proto-Germanic *duntiz. Cognate with English dent, dint. See: Old Norse Nouns '
dyntr', English Nouns '
dent'.
Translations