Noun: bifur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | bifur |
| Sg. Def. | bifurinn |
| Pl. Indef. | bifrar |
| Pl. Def. | bifrarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | bifurs |
| Sg. Def. | bifursins |
| Pl. Indef. | bifra |
| Pl. Def. | bifranna |
Dative
| Sg. Indef. | bifri |
| Sg. Def. | bifrinum |
| Pl. Indef. | bifrum |
| Pl. Def. | bifrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | bifur |
| Sg. Def. | bifurinn |
| Pl. Indef. | bifra |
| Pl. Def. | bifrana |
Sample Sentences
-
Hún hef illan bifur á þessu. (She has bad feelings about this.)
Nouns inflected like bifur
sleikjubrjóstsykur,
plástur,
blettatígur,
gráölur,
lúður,
bifur,
tötur,
tígur,
nykur,
jöfur,
vikur,
vigur,
reður,
sigur,
auðjöfur,
mokstur,
fjötur,
sæotur,
bólstur,
ölur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
1. From Old Norse bifr (“quake, tremble”), to bifa (“to budge”), originally “to quake, to tremble”, from Proto-Germanic *bibāną.
2. Cognate to archaic Swedish bäfver (“quake, tremble”), to bäva (“to quake,to tremble”), aso Danish bævre, German bebern, etc. See: Old Norse Nouns '
bifr', Swedish Nouns '
bäver'.
Translations