Noun: bið
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | bið |
| Sg. Def. | biðin |
| Pl. Indef. | biðir |
| Pl. Def. | biðirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | biðar |
| Sg. Def. | biðarinnar |
| Pl. Indef. | biða |
| Pl. Def. | biðanna |
Dative
| Sg. Indef. | bið |
| Sg. Def. | biðinni |
| Pl. Indef. | biðum |
| Pl. Def. | biðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | bið |
| Sg. Def. | biðina |
| Pl. Indef. | biðir |
| Pl. Def. | biðirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like bið
snilld,
sambúð,
sjálfsmorðssprengjuárás,
smásál,
skrift,
skreið,
skemmd,
aðalbraut,
skapgerð,
skapraun,
hjólreiðabraut,
fasteign,
tyrkjasól,
krossferð,
krossjurt,
samþykkt,
skrilljón,
sinfóníuhljómsveit,
blesgæs,
staðreynd, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse bið, from Proto-Germanic *bidą (“waiting; patience”). Cognate with Old English bid (“abiding; delay”). Related to English abide.
Translations