Noun: þeyr
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | þeyr |
| Sg. Def. | þeyrinn |
Genitive
| Sg. Indef. | þeys |
| Sg. Def. | þeysins |
Dative
| Sg. Indef. | þey |
| Sg. Def. | þeynum |
Accusative
| Sg. Indef. | þey |
| Sg. Def. | þeyinn |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse þeyr, from Proto-Germanic *þaujaz. Cognate with Faroese toyggjur, Norwegian tøyr. See: Old Norse Nouns '
þeyr', Faroese Nouns '
toyggjur'.
Translations