Noun: óvinur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | óvinur |
| Sg. Def. | óvinurinn |
| Pl. Indef. | óvinir |
| Pl. Def. | óvinirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | óvinar |
| Sg. Def. | óvinarins |
| Pl. Indef. | óvina |
| Pl. Def. | óvinanna |
Dative
| Sg. Indef. | óvini; óvin |
| Sg. Def. | óvininum |
| Pl. Indef. | óvinum |
| Pl. Def. | óvinunum |
Accusative
| Sg. Indef. | óvin |
| Sg. Def. | óvininn |
| Pl. Indef. | óvini |
| Pl. Def. | óvinina |
Sample Sentences
Nouns inflected like óvinur
erkióvinur,
pennavinur,
morgunverður,
skiptavinur,
kvöldverður,
vinur,
hádegisverður,
viðskiptavinur,
óvinur,
verður,
föðurlandsvinur,
Etymology
From Old Norse óvinr. By surface analysis, ó- (“un-”) + vinur (“friend”). Cf. Swedish ovän, Danish uven, Norwegian Bokmål uvenn. See: Old Norse Nouns '
óvinr', Swedish Nouns '
ovän', Danish Nouns '
uven'.
Translations