trieve – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of trieve

Infinitive

trieve
/ˈtriːvə/

Participle

getriebd
Verb with object in accusative.

Present

ichtrieve
dutriebst
er;sie;das;matriebd
meertrieve
deertriebd
sietrieve

Past

ichhon getriebd
duhost getriebd
er;sie;das;mahod getriebd
meerhon getriebd
deerhod getriebd
siehon getriebd

Conditional

Imperative

2nd sing.trieb
2nd plur.triebd

Related Verbs

Etymology

← trieb + -e