rufe – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of rufe

Infinitive

rufe
/ˈruːfə/

Participle

gerufd
Verb with object in accusative.

Present

ichrufe
durufst
er;sie;das;marufd
meerrufe
deerrufd
sierufe

Past

ichhon gerufd
duhost gerufd
er;sie;das;mahod gerufd
meerhon gerufd
deerhod gerufd
siehon gerufd

Conditional

Imperative

2nd sing.ruf
2nd plur.rufd

Related Verbs

Other Verbs with the same Base Verb 'rufe'

hemmrufe, zurickrufe

Etymology

← gmf ruofen ← gmc ruofan ← gmw *hrōpan ← pgm *hrōpaną