plette – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of plette

Infinitive

plette
/ˈpletə/

Participle

geplett
Intransitive verb or verb with object in accusative.

Present

ichplette
dupletest
er;sie;das;maplett
meerplette
deerplett
sieplette

Past

ichhon geplett
duhost geplett
er;sie;das;mahod geplett
meerhon geplett
deerhod geplett
siehon geplett

Conditional

Imperative

2nd sing.plett
2nd plur.plett

Related Verbs

Etymology

← platt + -e