mitkrien – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of mitkrien

Infinitive

mitkrien
/ˈmitˌkriːn/

Participle

mitkried
Verb with object in accusative.

Present

ichmitkrien
dumitkriest
er;sie;das;mamitkried
meermitkriee
deermitkried
siemitkriee

Past

ichhon mitkried
duhost mitkried
er;sie;das;mahod mitkried
meerhon mitkried
deerhod mitkried
siehon mitkried

Conditional

Imperative

2nd sing.mitkrie
2nd plur.mitkried

Related Verbs

Etymology

← mit + krien