kruttle – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of kruttle

Infinitive

kruttle
/ˈkrutlə/

Participle

gekrutteld
Verb with object in accusative.

Present

ichkruttle
dukruttelst
er;sie;das;makrutteld
meerkruttle
deerkrutteld
siekruttle

Past

ichhon gekrutteld
duhost gekrutteld
er;sie;das;mahod gekrutteld
meerhon gekrutteld
deerhod gekrutteld
siehon gekrutteld

Conditional

Imperative

2nd sing.kruttel
2nd plur.krutteld

Related Verbs

Etymology

← gmf kruttelen ← kruttel + -en