kiele – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of kiele

Infinitive

kiele
/ˈkʰiːlə/

Participle

gekield
Verb with object in accusative.

Present

ichkiele
dukielst
er;sie;das;makield
meerkiele
deerkield
siekiele

Past

ichhon gekield
duhost gekield
er;sie;das;mahod gekield
meerhon gekield
deerhod gekield
siehon gekield

Conditional

Imperative

2nd sing.kiel
2nd plur.kield

Related Verbs

Etymology

← kiel + -e