blitze – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of blitze

Infinitive

blitze
/ˈpli͡tsə/

Participle

geblitzd
Intransitive verb.

Present

ichblitze
dublitzst
er;sie;das;mablitzd
meerblitze
deerblitzd
sieblitze

Past

ichhon geblitzd
duhost geblitzd
er;sie;das;mahod geblitzd
meerhon geblitzd
deerhod geblitzd
siehon geblitzd

Conditional

Imperative

2nd sing.blitz
2nd plur.blitzd

Related Verbs

Etymology

← Blitz + -e