beise – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of beise

Infinitive

beise
/ˈpaɪ̯ sə/

Participle

gebiss
Intransitive verb or verb with object in accusative.

Present

ichbeise
dubeisst
er;sie;das;mabeisd
meerbeise
deerbeisd
siebeise

Past

ichhon gebiss
duhost gebiss
er;sie;das;mahod gebiss
meerhon gebiss
deerhod gebiss
siehon gebiss

Conditional

Imperative

2nd sing.beis
2nd plur.beisd

Related Verbs

Other Verbs with the same Base Verb 'beise'

aanbeise, abbeise, losbeise, uffbeise

Etymology

← gmf bīzen ← gmc bīzan ← gmw *bītan ← pgm *bītaną