ausdun – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of ausdun

Infinitive

ausdun
/ˈaʊ̯ sˌtuːn/

Participle

ausgeusdun
Verb with object in accusative.

Present

ichdun aus
dudust aus
er;sie;das;madun aus
meerdun aus
deerdud aus
siedun aus

Past

ichhon ausgeusdun
duhost ausgeusdun
er;sie;das;mahod ausgeusdun
meerhon ausgeusdun
deerhod ausgeusdun
siehon ausgeusdun

Conditional

ichdäd aus
dudäst aus
er;sie;das;madäd aus
meerdäde aus
deerdäd aus
siedäde aus

Imperative

2nd sing.du aus
2nd plur.dud aus

Etymology

← aus + dun