sztornó – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of sztornó

Noun: sztornó

Nominative

Singularsztornó
Pluralsztornók

Accusative

Singularsztornót
Pluralsztornókat

Dative

Singularsztornónak
Pluralsztornóknak

Instrumental

Singularsztornóval
Pluralsztornókkal

Causal-final

Singularsztornóért
Pluralsztornókért

Translative

Singularsztornóvá
Pluralsztornókká

Terminative

Singularsztornóig
Pluralsztornókig

Essive-formal

Singularsztornóként
Pluralsztornókként

Essive-modal

inessive

Singularsztornóban
Pluralsztornókban

superessive

Singularsztornón
Pluralsztornókon

adessive

Singularsztornónál
Pluralsztornóknál

illative

Singularsztornóba
Pluralsztornókba

sublative

Singularsztornóra
Pluralsztornókra

allative

Singularsztornóhoz
Pluralsztornókhoz

elative

Singularsztornóból
Pluralsztornókból

delative

Singularsztornóról
Pluralsztornókról

ablative

Singularsztornótól
Pluralsztornóktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularsztornóé
Pluralsztornóké

Plural

Singularsztornóéi
Pluralsztornókéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1sztornóm
Sg.2sztornód
Sg.3sztornója
Pl.1sztornónk
Pl.2sztornótok
Pl.3sztornójuk

Multiple possessions

Sg.1sztornóim
Sg.2sztornóid
Sg.3sztornói
Pl.1sztornóink
Pl.2sztornóitok
Pl.3sztornóik

Sample Sentences

Etymology

Borrowed from German Storno (“cancellation, reversal”), Italian storno, first-person singular present indicative of stornare (“to turn back; to cancel”). See: Italian Nouns 'storno'.

Translations