szellem – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of szellem

Noun: szellem

Nominative

Singularszellem
Pluralszellemek

Accusative

Singularszellemet
Pluralszellemeket

Dative

Singularszellemnek
Pluralszellemeknek

Instrumental

Singularszellemmel
Pluralszellemekkel

Causal-final

Singularszellemért
Pluralszellemekért

Translative

Singularszellemmé
Pluralszellemekké

Terminative

Singularszellemig
Pluralszellemekig

Essive-formal

Singularszellemként
Pluralszellemekként

Essive-modal

inessive

Singularszellemben
Pluralszellemekben

superessive

Singularszellemen
Pluralszellemeken

adessive

Singularszellemnél
Pluralszellemeknél

illative

Singularszellembe
Pluralszellemekbe

sublative

Singularszellemre
Pluralszellemekre

allative

Singularszellemhez
Pluralszellemekhez

elative

Singularszellemből
Pluralszellemekből

delative

Singularszellemről
Pluralszellemekről

ablative

Singularszellemtől
Pluralszellemektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularszellemé
Pluralszellemeké

Plural

Singularszelleméi
Pluralszellemekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1szellemem
Sg.2szellemed
Sg.3szelleme
Pl.1szellemünk
Pl.2szellemetek
Pl.3szellemük

Multiple possessions

Sg.1szellemeim
Sg.2szellemeid
Sg.3szellemei
Pl.1szellemeink
Pl.2szellemeitek
Pl.3szellemeik

Sample Sentences

Etymology

From szellő + -em. Created by Ferenc Kazinczy during the Hungarian language reform, which took place in the 18th–19th centuries.

Translations