svindler – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of svindler

Noun: svindler

Nominative

Singularsvindler
Pluralsvindlerek

Accusative

Singularsvindlert
Pluralsvindlereket

Dative

Singularsvindlernek
Pluralsvindlereknek

Instrumental

Singularsvindlerrel
Pluralsvindlerekkel

Causal-final

Singularsvindlerért
Pluralsvindlerekért

Translative

Singularsvindlerré
Pluralsvindlerekké

Terminative

Singularsvindlerig
Pluralsvindlerekig

Essive-formal

Singularsvindlerként
Pluralsvindlerekként

Essive-modal

inessive

Singularsvindlerben
Pluralsvindlerekben

superessive

Singularsvindleren
Pluralsvindlereken

adessive

Singularsvindlernél
Pluralsvindlereknél

illative

Singularsvindlerbe
Pluralsvindlerekbe

sublative

Singularsvindlerre
Pluralsvindlerekre

allative

Singularsvindlerhez
Pluralsvindlerekhez

elative

Singularsvindlerből
Pluralsvindlerekből

delative

Singularsvindlerről
Pluralsvindlerekről

ablative

Singularsvindlertől
Pluralsvindlerektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularsvindleré
Pluralsvindlereké

Plural

Singularsvindleréi
Pluralsvindlerekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1svindlerem
Sg.2svindlered
Sg.3svindlere
Pl.1svindlerünk
Pl.2svindleretek
Pl.3svindlerük

Multiple possessions

Sg.1svindlereim
Sg.2svindlereid
Sg.3svindlerei
Pl.1svindlereink
Pl.2svindlereitek
Pl.3svindlereik

Sample Sentences

Etymology

From German Schwindler (“cheat, swindler”), from schwindeln (“to be giddy, cheat, swindle”). See: German Nouns 'Schwindler'.

Translations