süllő – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of süllő

Noun: süllő

Nominative

Singularsüllő
Pluralsüllők

Accusative

Singularsüllőt
Pluralsüllőket

Dative

Singularsüllőnek
Pluralsüllőknek

Instrumental

Singularsüllővel
Pluralsüllőkkel

Causal-final

Singularsüllőért
Pluralsüllőkért

Translative

Singularsüllővé
Pluralsüllőkké

Terminative

Singularsüllőig
Pluralsüllőkig

Essive-formal

Singularsüllőként
Pluralsüllőkként

Essive-modal

inessive

Singularsüllőben
Pluralsüllőkben

superessive

Singularsüllőn
Pluralsüllőkön

adessive

Singularsüllőnél
Pluralsüllőknél

illative

Singularsüllőbe
Pluralsüllőkbe

sublative

Singularsüllőre
Pluralsüllőkre

allative

Singularsüllőhöz
Pluralsüllőkhöz

elative

Singularsüllőből
Pluralsüllőkből

delative

Singularsüllőről
Pluralsüllőkről

ablative

Singularsüllőtől
Pluralsüllőktől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularsüllőé
Pluralsüllőké

Plural

Singularsüllőéi
Pluralsüllőkéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1süllőm
Sg.2süllőd
Sg.3süllője
Pl.1süllőnk
Pl.2süllőtök
Pl.3süllőjük

Multiple possessions

Sg.1süllőim
Sg.2süllőid
Sg.3süllői
Pl.1süllőink
Pl.2süllőitek
Pl.3süllőik

Sample Sentences

Etymology

From a Chuvash-type Turkic language before the times of the Hungarian conquest of the Carpathian Basin at the turn of the 9th and 10th centuries. Compare Chuvash шӑл (šăl, “tooth”).

Verbs referencing "süllő"

Romanian Nouns șalău.

Translations