rubin – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of rubin

Noun: rubin

Nominative

Singularrubin
Pluralrubinok

Accusative

Singularrubint
Pluralrubinokat

Dative

Singularrubinnak
Pluralrubinoknak

Instrumental

Singularrubinnal
Pluralrubinokkal

Causal-final

Singularrubinért
Pluralrubinokért

Translative

Singularrubinná
Pluralrubinokká

Terminative

Singularrubinig
Pluralrubinokig

Essive-formal

Singularrubinként
Pluralrubinokként

Essive-modal

inessive

Singularrubinban
Pluralrubinokban

superessive

Singularrubinon
Pluralrubinokon

adessive

Singularrubinnál
Pluralrubinoknál

illative

Singularrubinba
Pluralrubinokba

sublative

Singularrubinra
Pluralrubinokra

allative

Singularrubinhoz
Pluralrubinokhoz

elative

Singularrubinból
Pluralrubinokból

delative

Singularrubinról
Pluralrubinokról

ablative

Singularrubintól
Pluralrubinoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularrubiné
Pluralrubinoké

Plural

Singularrubinéi
Pluralrubinokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1rubinom
Sg.2rubinod
Sg.3rubinja
Pl.1rubinunk
Pl.2rubinotok
Pl.3rubinjuk

Multiple possessions

Sg.1rubinjaim
Sg.2rubinjaid
Sg.3rubinjai
Pl.1rubinjaink
Pl.2rubinjaitok
Pl.3rubinjaik

Sample Sentences

Etymology

From German Rubin, from Medieval Latin rubinus (“ruby”), from Latin ruber (“red”). See: German Nouns 'Rubin', Latin Nouns 'ruber'.

Translations