monarcha – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of monarcha

Noun: monarcha

Nominative

Singularmonarcha
Pluralmonarchák

Accusative

Singularmonarchát
Pluralmonarchákat

Dative

Singularmonarchának
Pluralmonarcháknak

Instrumental

Singularmonarchával
Pluralmonarchákkal

Causal-final

Singularmonarcháért
Pluralmonarchákért

Translative

Singularmonarchává
Pluralmonarchákká

Terminative

Singularmonarcháig
Pluralmonarchákig

Essive-formal

Singularmonarchaként
Pluralmonarchákként

Essive-modal

inessive

Singularmonarchában
Pluralmonarchákban

superessive

Singularmonarchán
Pluralmonarchákon

adessive

Singularmonarchánál
Pluralmonarcháknál

illative

Singularmonarchába
Pluralmonarchákba

sublative

Singularmonarchára
Pluralmonarchákra

allative

Singularmonarchához
Pluralmonarchákhoz

elative

Singularmonarchából
Pluralmonarchákból

delative

Singularmonarcháról
Pluralmonarchákról

ablative

Singularmonarchától
Pluralmonarcháktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularmonarcháé
Pluralmonarcháké

Plural

Singularmonarcháéi
Pluralmonarchákéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1monarchám
Sg.2monarchád
Sg.3monarchája
Pl.1monarchánk
Pl.2monarchátok
Pl.3monarchájuk

Multiple possessions

Sg.1monarcháim
Sg.2monarcháid
Sg.3monarchái
Pl.1monarcháink
Pl.2monarcháitok
Pl.3monarcháik

Nouns inflected like monarcha

szkíta, szolga, szonda, szigma, szilfa, szilva, szikla, szikra, szipka, szekta, szerva, szerda, szféra, szalma, szamba, szajha, szakma, szauna, szarka, szufla, etc. (List truncated at 20 nouns)

Sample Sentences

Etymology

First attested in 1578. Borrowed from Latin monarcha, from Ancient Greek μονάρχης (monárkhēs, “monarch, ruler”). See: Latin Nouns 'monarcha', Ancient Greek Nouns 'μονάρχης'.

Translations