koriander – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of koriander

Noun: koriander

Nominative

Singularkoriander
Pluralkorianderek

Accusative

Singularkoriandert
Pluralkoriandereket

Dative

Singularkoriandernek
Pluralkoriandereknek

Instrumental

Singularkorianderrel
Pluralkorianderekkel

Causal-final

Singularkorianderért
Pluralkorianderekért

Translative

Singularkorianderré
Pluralkorianderekké

Terminative

Singularkorianderig
Pluralkorianderekig

Essive-formal

Singularkorianderként
Pluralkorianderekként

Essive-modal

inessive

Singularkorianderben
Pluralkorianderekben

superessive

Singularkorianderen
Pluralkoriandereken

adessive

Singularkoriandernél
Pluralkoriandereknél

illative

Singularkorianderbe
Pluralkorianderekbe

sublative

Singularkorianderre
Pluralkorianderekre

allative

Singularkorianderhez
Pluralkorianderekhez

elative

Singularkorianderből
Pluralkorianderekből

delative

Singularkorianderről
Pluralkorianderekről

ablative

Singularkoriandertől
Pluralkorianderektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularkorianderé
Pluralkoriandereké

Plural

Singularkorianderéi
Pluralkorianderekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1korianderem
Sg.2koriandered
Sg.3koriandere
Pl.1korianderünk
Pl.2korianderetek
Pl.3korianderük

Multiple possessions

Sg.1koriandereim
Sg.2koriandereid
Sg.3korianderei
Pl.1koriandereink
Pl.2koriandereitek
Pl.3koriandereik

Sample Sentences

Etymology

From German Koriander, from Latin coriandrum, from Ancient Greek κορίανδρον (koríandron), alternative form of κορίαννον (koríannon, “coriander”). See: German Nouns 'Koriander', Latin Nouns 'coriandrum', Ancient Greek Nouns 'κορίανδρον'.

Translations