juss – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of juss

Noun: juss

Nominative

Singularjuss
Pluraljussok

Accusative

Singularjusst; jussot
Pluraljussokat

Dative

Singularjussnak
Pluraljussoknak

Instrumental

Singularjussal
Pluraljussokkal

Causal-final

Singularjussért
Pluraljussokért

Translative

Singularjussá
Pluraljussokká

Terminative

Singularjussig
Pluraljussokig

Essive-formal

Singularjussként
Pluraljussokként

Essive-modal

Singularjussul

inessive

Singularjussban
Pluraljussokban

superessive

Singularjusson
Pluraljussokon

adessive

Singularjussnál
Pluraljussoknál

illative

Singularjussba
Pluraljussokba

sublative

Singularjussra
Pluraljussokra

allative

Singularjusshoz
Pluraljussokhoz

elative

Singularjussból
Pluraljussokból

delative

Singularjussról
Pluraljussokról

ablative

Singularjusstól
Pluraljussoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularjussé
Pluraljussoké

Plural

Singularjusséi
Pluraljussokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1jussom
Sg.2jussod
Sg.3jussa
Pl.1jussunk
Pl.2jussotok
Pl.3jussuk

Multiple possessions

Sg.1jussaim
Sg.2jussaid
Sg.3jussai
Pl.1jussaink
Pl.2jussaitok
Pl.3jussaik

Nouns inflected like juss

juss,

Sample Sentences

Etymology

From Latin iūs (“law, right”). See: Latin Nouns 'iūs'.

Translations