elnök – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of elnök

Noun: elnök

Nominative

Singularelnök
Pluralelnökök

Accusative

Singularelnököt
Pluralelnököket

Dative

Singularelnöknek
Pluralelnököknek

Instrumental

Singularelnökkel
Pluralelnökökkel

Causal-final

Singularelnökért
Pluralelnökökért

Translative

Singularelnökké
Pluralelnökökké

Terminative

Singularelnökig
Pluralelnökökig

Essive-formal

Singularelnökként
Pluralelnökökként

Essive-modal

Singularelnökül

inessive

Singularelnökben
Pluralelnökökben

superessive

Singularelnökön
Pluralelnökökön

adessive

Singularelnöknél
Pluralelnököknél

illative

Singularelnökbe
Pluralelnökökbe

sublative

Singularelnökre
Pluralelnökökre

allative

Singularelnökhöz
Pluralelnökökhöz

elative

Singularelnökből
Pluralelnökökből

delative

Singularelnökről
Pluralelnökökről

ablative

Singularelnöktől
Pluralelnököktől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularelnöké
Pluralelnököké

Plural

Singularelnökéi
Pluralelnökökéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1elnököm
Sg.2elnököd
Sg.3elnöke
Pl.1elnökünk
Pl.2elnökötök
Pl.3elnökük

Multiple possessions

Sg.1elnökeim
Sg.2elnökeid
Sg.3elnökei
Pl.1elnökeink
Pl.2elnökeitek
Pl.3elnökeik

Nouns inflected like elnök

elnök, fegyvernök, püspök, örök, sajtófőnök,

Sample Sentences

Etymology

Shortening of the former elölülnök (“president, chairman”, literally “one who sits in front”), from elöl (“in front”) + ül (“to sit”) + -nök (noun-forming suffix indicating an occupation), calque of German Vorsitzender (“chairman”). Created during the Hungarian language reform, which took place in the 18th–19th centuries. First attested in 1831. See: German Nouns 'Vorsitzender'.

Translations