dátum – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of dátum

Noun: dátum

Nominative

Singulardátum
Pluraldátumok

Accusative

Singulardátumot
Pluraldátumokat

Dative

Singulardátumnak
Pluraldátumoknak

Instrumental

Singulardátummal
Pluraldátumokkal

Causal-final

Singulardátumért
Pluraldátumokért

Translative

Singulardátummá
Pluraldátumokká

Terminative

Singulardátumig
Pluraldátumokig

Essive-formal

Singulardátumként
Pluraldátumokként

Essive-modal

inessive

Singulardátumban
Pluraldátumokban

superessive

Singulardátumon
Pluraldátumokon

adessive

Singulardátumnál
Pluraldátumoknál

illative

Singulardátumba
Pluraldátumokba

sublative

Singulardátumra
Pluraldátumokra

allative

Singulardátumhoz
Pluraldátumokhoz

elative

Singulardátumból
Pluraldátumokból

delative

Singulardátumról
Pluraldátumokról

ablative

Singulardátumtól
Pluraldátumoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singulardátumé
Pluraldátumoké

Plural

Singulardátuméi
Pluraldátumokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1dátumom
Sg.2dátumod
Sg.3dátuma
Pl.1dátumunk
Pl.2dátumotok
Pl.3dátumuk

Multiple possessions

Sg.1dátumaim
Sg.2dátumaid
Sg.3dátumai
Pl.1dátumaink
Pl.2dátumaitok
Pl.3dátumaik

Sample Sentences

Etymology

From Latin datum. With -átum ending. See: Latin Nouns 'datum'.

Translations