bendő – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of bendő

Noun: bendő

Nominative

Singularbendő
Pluralbendők

Accusative

Singularbendőt
Pluralbendőket

Dative

Singularbendőnek
Pluralbendőknek

Instrumental

Singularbendővel
Pluralbendőkkel

Causal-final

Singularbendőért
Pluralbendőkért

Translative

Singularbendővé
Pluralbendőkké

Terminative

Singularbendőig
Pluralbendőkig

Essive-formal

Singularbendőként
Pluralbendőkként

Essive-modal

inessive

Singularbendőben
Pluralbendőkben

superessive

Singularbendőn
Pluralbendőkön

adessive

Singularbendőnél
Pluralbendőknél

illative

Singularbendőbe
Pluralbendőkbe

sublative

Singularbendőre
Pluralbendőkre

allative

Singularbendőhöz
Pluralbendőkhöz

elative

Singularbendőből
Pluralbendőkből

delative

Singularbendőről
Pluralbendőkről

ablative

Singularbendőtől
Pluralbendőktől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularbendőé
Pluralbendőké

Plural

Singularbendőéi
Pluralbendőkéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1bendőm
Sg.2bendőd
Sg.3bendője
Pl.1bendőnk
Pl.2bendőtök
Pl.3bendőjük

Multiple possessions

Sg.1bendőim
Sg.2bendőid
Sg.3bendői
Pl.1bendőink
Pl.2bendőitek
Pl.3bendőik

Sample Sentences

Etymology

Uncertain. Perhaps borrowed from Middle High German wambe. Compare German Wamme and Wampe. First attested in 1398. See: German Nouns 'Wamme'.

Verbs referencing "bendő"

Romanian Nouns bendeu.

Translations