refulgir – Galician verb conjugation

Galician verb forms of refulgir

Nominal Forms

Infinitivo: refulgir
Participio: refulgido
Xerundio: refulgindo

Cognates

-

Indicative

Present

tirefulges
elrefulge
nósrefulgimos
vósrefulgides
elesrefulgen

Imperfecto

eurefulgía
tirefulgías
elrefulgía
nósrefulgiamos
vósrefulgiades
elesrefulgían

Futuro

eurefulgirei
tirefulgirás
elrefulgirá
nósrefulgiremos
vósrefulgiredes
elesrefulgirán

Pretérito perfecto

eurefulgín
tirefulgiche
elrefulgiu
nósrefulgimos
vósrefulgistes
elesrefulgiron

Pretérito pluscuamperfecto

eurefulgira
tirefulgiras
elrefulgira
nósrefulgiramos
vósrefulgirades
elesrefulgiran

Subxuntivo

Presente (subxuntivo I)

Imperfecto (subxuntivo II)

eurefulgise
tirefulgises
elrefulgise
nósrefulgisemos
vósrefulgisedes
elesrefulgisen

Futuro

eurefulgir
tirefulgires
elrefulgir
nósrefulgirmos
vósrefulgirdes
elesrefulgiren

Futuro hipotético

eurefulgiría
tirefulgirías
elrefulgiría
nósrefulgiriamos
vósrefulgiriades
elesrefulgirían

Imperative

tirefulge
elrefulja
nósrefuljamos
vósrefulgide
elesrefuljan

Infinitivo Conxugado

refulgir
refulgires
refulgir
refulgirmos
refulgirdes
refulgiren

Etymology

Sample Sentences

Translations