discernir – Galician verb conjugation

Galician verb forms of discernir

Nominal Forms

Infinitivo: discernir
Participio: discernido
Xerundio: discernindo

Cognates

-

Indicative

Present

eudiscirno
tidiscernes
eldiscerne
nósdiscernimos
vósdiscernides
elesdiscernen

Imperfecto

eudiscernía
tidiscernías
eldiscernía
nósdiscerniamos
vósdiscerniades
elesdiscernían

Futuro

eudiscernirei
tidiscernirás
eldiscernirá
nósdiscerniremos
vósdiscerniredes
elesdiscernirán

Pretérito perfecto

eudiscernín
tidiscerniche
eldiscerniu
nósdiscernimos
vósdiscernistes
elesdiscerniron

Pretérito pluscuamperfecto

eudiscernira
tidiscerniras
eldiscernira
nósdiscerniramos
vósdiscernirades
elesdiscerniran

Subxuntivo

Presente (subxuntivo I)

eudiscirna
tidiscirnas
eldiscirna
nósdiscirnamos
vósdiscirnades
elesdiscirnan

Imperfecto (subxuntivo II)

eudiscernise
tidiscernises
eldiscernise
nósdiscernisemos
vósdiscernisedes
elesdiscernisen

Futuro

eudiscernir
tidiscernires
eldiscernir
nósdiscernirmos
vósdiscernirdes
elesdiscerniren

Futuro hipotético

eudiscerniría
tidiscernirías
eldiscerniría
nósdiscerniriamos
vósdiscerniriades
elesdiscernirían

Imperative

tidiscerne
eldiscirna
nósdiscirnamos
vósdiscernide
elesdiscirnan

Infinitivo Conxugado

discernir
discernires
discernir
discernirmos
discernirdes
discerniren

Etymology

Learned borrowing from Latin discernere (“to separate, divide, distinguish, discern”), from dis- (“apart”) + cernere (“to separate”), from Proto-Indo-European *krey-.

Sample Sentences

Translations