marhaminta – Finnish noun declension

Finnish noun forms of marhaminta

Noun type: 9

Characteristics

Singular

Nominativemarhaminta
Partitivemarhamintaa
Genetivemarhaminnan
Accusativemarhaminnan
Inessivemarhaminnassa
Elativemarhaminnasta
Illativemarhamintaan
Adessivemarhaminnalla
Ablativemarhaminnalta
Allativemarhaminnalle
Essivemarhamintana
Translativemarhaminnaksi
Abessivemarhaminnatta

Plural

Nominativemarhaminnat
Partitivemarhamintoja
Genetivemarhamintojen
Accusativemarhaminnat
Inessivemarhaminnoissa
Elativemarhaminnoista
Illativemarhamintoihin
Adessivemarhaminnoilla
Ablativemarhaminnoilta
Allativemarhaminnoille
Essivemarhamintoina
Translativemarhaminnoiksi
Abessivemarhaminnoitta
Instructivemarhaminnoin
Comitativemarhamintoine

Sample Sentences

Etymology

From Proto-Finnic *marhaminta, a compound derived from two Germanic borrowings, Proto-Germanic *marhaz (“horse”) + Proto-Germanic *minþla (“bridle”).

Nouns inflected like marhaminta

aapa, aatra, aava, abbedissa, abrakadabra, abskissa, adventtiaika, aerodynamiikka, afta, agenda, ahdelauha, ahkeraliisa, ahma, ahminta, ahnehdinta, aika, aina, aisa, aita, aitta, etc. (List truncated at 20 nouns)