Nominal Forms
Infinitive:
ríða
Past Participle:
riðin
Present participle:
ríðandi
Cognates
-
Indicative
Present
| eg | ríði |
| tú | ríður |
| hann | ríður |
| vit | ríða |
| tit | ríða |
| teir | ríða |
Past
| eg | reið |
| tú | reiðst |
| hann | reið |
| vit | riðu |
| tit | riðu |
| teir | riðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like ríða
blíva,
bíta,
dríta,
dríva,
glíða,
grípa,
hvína,
klíva,
líta,
líða,
míga,
níga,
níta,
rína,
rísa,
ríva,
ríða,
skríða,
skína,
skíta, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old Norse ríða (“to ride”), from Proto-Germanic *rīdaną, from Proto-Indo-European *reydʰ-, cognate with English ride. See: Proto-Germanic '
*rīdaną', English '
ride'.
Verbs referencing "ríða"
Norwegian
ri.
Translations
Sample Sentences