Nominal Forms
Infinitive:
røra
Past Participle:
røraður
Present participle:
rørandi
Indicative
Present
| eg | røri |
| tú | rørar |
| hann | rørar |
| vit | røra |
| tit | røra |
| teir | røra |
Past
| eg | røraði |
| tú | røraði |
| hann | røraði |
| vit | røraðu |
| tit | røraðu |
| teir | røraðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like røra
batna,
byrja,
eggja,
elska,
fjóna,
fríggja,
herja,
kalla,
kasta,
kólna,
mjølva,
slitna,
svara,
vakna,
Etymology
From Old Norse hrœra, from Proto-Germanic *hrōzijaną, cognate with Danish røre, German rühren (“to stir”). See: Proto-Germanic '
*hrōzijaną', Danish '
røre', German, old spelling '
rühren'.
Translations
Sample Sentences
-
hann rørir ikki brennivín (he doesn't touch alcohol)
-
teir rørdu okkum ikki (they didn't touched us (they did nothing to us))
-
tað rørdi við hjartað (this touched the heart (was heart-rending))
-
hann rørir hvørki lið ella lim (he moves neither joints nor limbs)
-
gott er veðrið, tað rørist ikki hár á høvdi
-
tað rørdist ikki (it was windless)
-
røra seg (to be in motion)
-
hann sat so pinnastillur og rørdi seg (rørdist) ikki (he was so quite as a mouse, and didn't move)