Nominal Forms
Infinitive:
krumma
Past Participle:
krummaður
Present participle:
krummandi
Cognates
-
Indicative
Present
| eg | krummi |
| tú | krummar |
| hann | krummar |
| vit | krumma |
| tit | krumma |
| teir | krumma |
Past
| eg | krummaði |
| tú | krummaði |
| hann | krummaði |
| vit | krummaðu |
| tit | krummaðu |
| teir | krummaðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like krumma
batna,
byrja,
eggja,
elska,
fjóna,
fríggja,
herja,
kalla,
kasta,
kólna,
mjølva,
slitna,
svara,
vakna,
Etymology
From Old Norse krumma (the hollow of the hand, a handful), from Middle Low German krum (Bend, crooked), from Proto-Germanic *krumpaz (bend, crooked, curved), a secondary adjectival formation of Proto-Germanic *krimpaną (to shrink, to draw back) from Proto-Indo-European *grebʰ- (“to be crooked”). See: Proto-Germanic '
*krimpaną'.
Translations
Sample Sentences